که با روز تو خواهد بود روزی

مگر باور نمی داری ز حق آن

که می سوزی به جان از بهر یک نان

مکن از بهر خوردن خلق سوزی

مرو چندان به دنبال نواله

طلب آن کن که با تو شد حواله

تو را گفته است رزق جان به دست آر