طلب آن کن که با تو شد حواله

مکن از بهر خوردن خلق سوزی

که با روز تو خواهد بود روزی

مرو چندان به دنبال نواله

تو را گفته است رزق جان به دست آر

که رزق تن آید به خروار

تو را چون پادشا بر خوان نشاند