معین کرد زرق تن همان روز

هر آن کس را که باشد عقل داند

چو جانت داد بی روزی نماند

چو جانت داد بر تن کرد فیروز

به تن می خور همیشه آب و نان را

به جان می جوی علم خاص جان را

چو بشناسی که ای و از کجائی