مشورت با عقل کردم گفت حافظ می بنوش

خیزد از صحرای ایذج نافه مشک ختن

گوشه گیران انتظار جلوه خوش می کنند

برشکن طرف کلاه و برقع از رخ برفکن

ساقیا می ده به قول مستشار موتمن

ای صبا بر ساقی بزم اتابک عرضه دار

تا از آن جام زرافشان جرعه ای بخشد به من