خوی نیکو گزین کان دلپذیر است

بود فردا به صورت مار و کژدم

برو ای دوست ترک خوی بد کن

ز من بشنو دوای جان خود کن

که فردا شهد و خمر و آب و شیر است

بساز امروز نیکو کار خود را

بسوز ار می توانی تخم بد را