بساط خدایست هرکه به راز

که شان پروراند همی در کنار

زمین جای آرام هر آدمیست

همان خانه کردگار از زمینست

بر او شد، توان نزد یزدان فراز

همو قبلۀ هر فرشته است راست

بدان کز گلش بود چو آدم که خاست