زمین قبلۀ نامور مصطفی است

بی اندازه مردم همی میهمان

نه هرگز خورشهاش برد ز هم

نه مهمانش را گردد انبوه کم

از او روی برگاشتن نارواست

گر آتش به آمد بر مغ چه باک

از آتش بد ابلیس و آدم زخاک