هم اندر سخن چابک اندیشه ای

به شهنامه گیتی بیاراستست

بدان نامه نام نکو خواستست

تو همشهری او را و هم پیشه ای

بدان همره از نامۀ باستان

به شعر آر خرم یکی داستان

بسا نامداران که بردند رنج