بدان همره از نامۀ باستان

بدان نامه نام نکو خواستست

تو همشهری او را و هم پیشه ای

هم اندر سخن چابک اندیشه ای

به شعر آر خرم یکی داستان

بسا نامداران که بردند رنج

نهانی نهادند هر جای گنج