ز بیمش بگردد رخ مه زرنگ

هماییست مر چرخ را فر اوی

که شاهی دهد سایۀ پر اوی

به چوگان چو برداشت گوی زرنگ

کمندش چو از شست گردد رها

تو گویی که برداشت ابر اژدها

ز هامون شب تیره بر چرخ تیر