نخستین سر من جدا کن ز تن

اگرچند بدخواه کشتن نکوست

از آن کشتن آن به که گرددت دوست

گر او را جدا کرد خواهی ز من

بگفت این و شد با غریو و غرنگ

به لولو ز لاله همی شست رنگ

روان پدر سوخت بر وی به مهر