یاران همنشین همه از هم جدا شدند

زان شد کنار دیده و دل تکیه گاه تو

با هر ستاره ای سر و کار است هر شبم

از حسرت فروغ رخ همچو ماه تو

ماییم و آستانه دولت پناه تو

حافظ طمع مبر ز عنایت که عاقبت

آتش زند به خرمن غم دود آه تو