جلوه گاه طایر اقبال باشد هر کجا

زینت تاج و نگین از گوهر والای تو

آفتاب فتح را هر دم طلوعی می دهد

از کلاه خسروی رخسار مه سیمای تو

سایه اندازد همای چتر گردون سای تو

از رسوم شرع و حکمت با هزاران اختلاف

نکته ای هرگز نشد فوت از دل دانای تو