چو دید او گرفت آرزوساختن

به چابک, سواری ربودی ز زین

پدرش از پی کینه روزی به گاه

به کابل همی خواست بردن سپاه

که من با تو آیم به کین آختن

پدر گفت کاین رای پدرام نیست

تو خردی, ترا رزم هنگام نیست