کمان ابر و بارانش الماس شد

ز هر سوی او گشته پران خدنگ

ز گرد سیه خنجر جنگیان

همی تافت چون خنده زنگیان

سر و مغز پربار سر پاس شد

تو گفتی هوا لاله کارد همی

ز پولاد بیجاده بارد همی