پرده غنچه می درد خنده دلگشای تو

تاب بنفشه می دهد طره مشک سای تو

ای گل خوش نسیم من بلبل خویش را مسوز

کز سر صدق می کند شب همه شب دعای تو

من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان