ای گل خوش نسیم من بلبل خویش را مسوز

تاب بنفشه می دهد طره مشک سای تو

پرده غنچه می درد خنده دلگشای تو

کز سر صدق می کند شب همه شب دعای تو

من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان

قال و مقال عالمی می کشم از برای تو