سنان از قفا هیچ نگسست باز

از ایشان فکندند بسیار گرد

به جای آن کسی رست کش اسپ برد

گریزنده را تا به کابل فراز

همه ره ز بس کشته بر یکدگر

سر و پای و دل بود و، مغز و جگر

از آن دشت تا سال صد زیر گل