سر و پای و دل بود و، مغز و جگر

گریزنده را تا به کابل فراز

سنان از قفا هیچ نگسست باز

همه ره ز بس کشته بر یکدگر

از آن دشت تا سال صد زیر گل

همی گرگ تن برد و کفتار دل

چو پیروز گشتند از آن رزمگاه