به یک مشت گردی فکندی نگون

به جای خوروخواب کین جست و جنگ

به جای بر دایه شیر و پلنگ

به ده سالگی شد ز مردی فزون

چو زین آبگون چرخ گوهر نگار

گذر کرد سالش دو پنج و چهار

یلی شد که جستی ز تیغش گریغ