سته شد جهان پاک بر چنگ او

نه دیوی که آید به خم کمند

نه گردی کش از زین توانی فکند

دمان اژدهاییست کز جنگ او

زدندش بسی تیر مویی ندوخت

تنش هم ز نفظ و ز آتش نسوخت

مشو غره زین مردی و زور تن