به خوان بر نیاید همی میهمان

تنش هم ز نفظ و ز آتش نسوخت

مشو غره زین مردی و زور تن

به من برببخشای و بر خویشتن

کش از آرزو در دل آید گمان

به گیتی کسی مرد این جنگ نیست

اگر تو نیازی، بدین ننگ نیست