تو از بهر شه بزم و رامش بسیچ

هر امید را کار ناید به برگ

بس امید کانجام آن هست مرگ

بدو گفت گرشاسب مندیش هیچ

شما را می و شادی و بم و زیر

من و اژدها و که و گرز و تیر

اگر کوه البرز یک نیمه اوست