گهی چون سپرها فکندیش باز

همه سرش چون خار موی درشت

پشیزه پشیزه تن از رنگ نیل

ازو هر پشیزی مه از گوش پیل

گهی همچو جوشن کشیدی فراز

تو گفتی که بد جنگیی در کمین

تنش سر به سر آلت جنگ و کین