درین سوک بودند و غم یکسره

اگر ماندی اسیش نگشتی رها

که او اسپ اندر تک زور و رک()

ز فرسنگی آهو بگیر به تک

که گرشاسب زد نعره ای از دره

همی آمد آشفته چون پیل مست

به بازو کمان، گرز و خنجر به دست