چو باران درم ریختند از برش

دو دستش ز دینار و دامن ز در

به شرنگ بر نیز دیبای لعل

فکندند و زرینش کردند نعل

گرفتند در مشک سارا سرش

برفتند نزد سپهبد سیاه

کشیدند پس اژدها را به راه