چو چرخست کردارشان گردگرد

بگردد سبکتر دل شهریار

دم پادشاهان امیدست و بیم

یکی را سموم و دگر را نسیم

یکی شاد ازیشان یکی پر ز درد

چو رفتی بر شه پرستنده باش

کمر بسته فرمانش را بنده باش