همان دشمنش را نکوهش فزای

چو چیزش خواهی و ندهد، متاب

مبر بآتش خشمش از رویت آب

همه خوی و کردار او را ستای

به دل دوستان ورا دار دوست

مخواه ازبن آن را که بدخواه اوست

ز سستی مدان گر بود نیک مرد