زبس خشت و جوشن که بد در سپاه

چو دریا زمین گرد چون میغ شد

سنان ها همی کرد در گرد تاب

چو آتش زبانه زبانه در آب

ز بس ترگ زرین چو تابنده ماه

هوا گفتی از عکس شد زرپوش

زمین سیم شد پاک و آمد به جوش