چو بر هوش می خواره می چیر شد

که درمانش سازد به گنج و سپاه

من ایدر به پیکار و رزم آمدم

نه از بهر شادی و بزم آمدم

سران را سر از خرمی زیر شد

جهان پهلوان مست با کام و ناز

به لشکر گه خویشتن رفت باز