بدان سروران گفت مهراج شاه

سران را سر از خرمی زیر شد

جهان پهلوان مست با کام و ناز

به لشکر گه خویشتن رفت باز

چه سازم که بس اندکست این سپاه

به هر یک ازیشان ز دشمن هزار

همانا بود گر بجویی شمار