مده به خاطر نازک ملالت از من زود

سپیده دم که صبا چاک زد شعار سیاه

به عشق روی تو روزی که از جهان بروم

ز تربتم بدمد سرخ گل به جای گیاه

که حافظ تو خود این لحظه گفت بسم الله