سوی ببر جستن شد اندر زمان

ندانی که شاه ددان سربه سر

بر شاه مردان ندارد هنر

بگفت این و با گرز و تیر و کمان

بگشت آن همه مرغ و گند آب و نی

ندید از ددان هیچ جز داغی پی

چو روی خور از بیم شب زرد شد