زباران خون کوه و در هین گرفت

قضا با سر نیزه انباز گشت

نهنگ بلا را دهن بازگشت

شل و خشت پرواز شاهین گرفت

زمین همچو دریا شد از جوش مرد

که موجش همه خون بد و میغ گرد

درو مرگ همچون نهنگ دژم