سراپرده و خیمهای پلنگ

به هر حمله کانگیخته بد ز جوش

به شادیش جامی همی کرد نوش

بسی فرش ها دادش از رنگ رنگ

به برگستوان زنده پیلی سپید

برو تختی از زر چو تابنده شید

سه مغفر ز زر چون مه از روشنی