که رایش سپهر دل آرای دید

که من هرچه تو کام و رای آوری

برآرم، نخواهم ز کس یاوری

چنان کرد مهراج کاو رای دید

چو پنجه هزار آزموده سوار

گزید و دو سالار و پیلی هزار

گسی کرد دیگر سپه هر چه داشت