میانشان یکی آتش انداز بود

به قلب اندرون هر که بد زاولی

پس پشتشان ارفش کاولی

به هر سو که دو گرد کین ساز بود

چنان بر صف پیل بگشاد جای

که گر کس گریزد بکوبد بپای

جدا هر صفی هم بر بدگمان