همی ریخت پولاد چون ژاله میغ

به تو پال و پیلان و هندو گروه

نهاد از کمین سر چو یکپاره کوه

به تیر و به خشت و به گرز و به تیغ

کجا گرز کین کوفت که غار شد

کجا نیزه زد عیبه گلنار شد

زتیغش همی دشت و گردون به تفت