ز گرز گران کوه بارد همی

نبینی کزو کشته را جای نیست

بر زخم او پیل را پای نیست

ز خنجر به زخم آتش آرد همی

همان گرد گردنکش اجرا به نام

که از شیر جستی به شمشیر کام

ببد تند و گفت این چه آشفتنست