نه از پشتش از ننگ بگریختن

همه هندوان دل شکسته شدند

به جان و دل از بیم خسته شدند

نیارست با او کس آویختن

بود تن قوی تا بود دل بجای

چو ترسید دل سست شد دست وپای

گوی بد ورا نام بیکاو بود