چو ترسید دل سست شد دست وپای

نیارست با او کس آویختن

نه از پشتش از ننگ بگریختن

بود تن قوی تا بود دل بجای

گوی بد ورا نام بیکاو بود

سنانش اژدها را جگر کاو بود

بدو گفت تیو این هنر کار تست