از آن به که دادن به باد از گزاف

شدن سوی جنگ کسی کز تو بیش

بود مرگ را باز رفتن ز پیش

نگه داشتن سر گه نام و لاف

چون دشمن کشم ، نام و کام آیدم

چو سر خیره بدهم ، چه نام آیدم

شد آشفته دل تیو گفت ار به جنگ