ز خون دشت که کرد مصقول پوش

دگر ره میانشان تن اندر فکند

به هر گوشه خیلی به هم بر فکند

ز خنجر چو آتش بر انگیخت جوش

به گرز و سنان ز اسپ و ز مرد و پیل

همی کشته افکند بیش از دو میل

چنین تا به نزد بهوشان ز جای