گهربفت شد بیرم لاجورد

به خواهش مهان نیز بشتافتند

عنانش از ره رزم برتافتند

چو خورشید در قار زد شعر زرد

ستاره چو گل گشت و گردون چو باغ

چو پروانه پروین و ، مه چون چراغ

از آن لشکر هندوان هر که زیست