جوان را ره و رای گردان بود

که باشد نیازش بدان بیشتر

نباشد سوی چینه آهنگ باز

نه تیهو سوی گوشت آید فراز

دلش بردن از راه آسان بود

ز بدخواه وز دشمن کینه کش

توان دوست کردن به گفتار خوش