ز بدخواه وز دشمن کینه کش

نه تیهو سوی گوشت آید فراز

جوان را ره و رای گردان بود

دلش بردن از راه آسان بود

توان دوست کردن به گفتار خوش

بسا کس که یکدانگ ندهد به تیغ

چه خوش گوییش جان ندارد دریغ