به کین در کمین گاهت استاده بود

دلیری کجا نام او مبترست

به رزم از گشن لشکری بهترست

به تو دیده امروز بنهاده بود

همی خواستم کت بود پیش باز

نبد کش زمانه نیامد فراز

سوی اوست پاک آن سپه را پناه