بدین خیره گفتارهای تباه

که چندان نیابی که با شدت گور

دهم گنج و جاهت به دیگر کسان

برد گرگ دل ، دیده ات کرکسان

نگیری مرا ، دام برچین ز راه

به من تاج و تخت شهی چون دهی

که هست از تو خود تخت شاهی تهی