که نتوان یکی ز آن به کردار کرد

چنین گفت کای گرد بیدار دل

بگفت بهو خیره مسپار دل

پذیرد به گفتار صد چیز مرد

دو صد گنج شاید به گفتار داد

که نتوان یکی زان به کردار داد

بپذرفتن چیز و گفتار خوش