به از بوسه دشمن زشت کار

هر آنچ از بهو کام داری و رای

سه چندانت پیش من آید به جای

زدن چوب سخت از یکی دوستدار

کشیدی غم و یافتی کام خویش

مکن زشت نام شه و نام خویش

سپهبد لب از خنده بگشاد و گفت